Regenjassen in maat 42-68. Waterafstotend en waterdicht liggen in het Nederlands dicht bij elkaar, maar het zijn twee aparte beweringen met elk hun eigen proef erachter: de ene gaat over het gedrag van het stofoppervlak zodra het begint te motregenen, de andere over de vraag of water er doorheen geraakt. Wat volgt, legt uit hoe een regenjas opgebouwd is en wat je aan die woorden hebt.
Lang houdt een gewoon weefsel de regen niet tegen, zodat de dichtheid er nadien bij gebracht moet worden. Daarvoor bestaan twee wegen die principieel verschillen. Ofwel wordt er aan de binnenzijde een dichtende laag opgebracht, ofwel wordt een uiterst dun membraan tegen de binnenzijde gekleefd tot een laminaat. Bij de membranen zelf staan twee principes naast elkaar: microporeuze, waarvan de openingen te klein zijn voor een waterdruppel en groot genoeg voor waterdamp, en poriënvrije, waarbij de damp binnenin door de molecuulketens van het materiaal wordt opgenomen en buiten weer wordt afgegeven. Een producent van die poriënvrije soort verantwoordt zijn keuze met het argument dat poriën mettertijd kunnen dichtslibben.
Daarna komen de naden aan bod, en daar begeeft een regenjas het doorgaans eerst. Elke steek is immers een perforatie dwars door de laag die er net is aangebracht. Afgedekt worden die openingen door een tape die aan de binnenzijde over de naad gelast wordt, en dezelfde producent stelt duidelijk dat het eindproduct pas dicht is wanneer de tape bij het laminaat past. Wat die tape precies oplevert, werd in 2024 in een studie nagemeten: zowel de waterweerstand als de sterkte van de naad gaat vooruit, al wordt de naad tegelijk stijver en plooit hij meer. Dichtheid komt er dus niet zomaar bij.
Nagemeten wordt er door de stof op te spannen en er van onderaf waterdruk op te zetten tot er water doorkomt; die uitkomst heet de waterkolom en wordt in millimeter of pascal uitgedrukt. Iets heel anders meet de sproeiproef, waarbij het oppervlak net wordt natgespoten en beoordeeld wordt hoe nat het geraakt. In de normtekst staat letterlijk dat die proef niet bedoeld is om te voorspellen hoe goed een stof regen weerstaat, precies omdat er geen doordringing mee gemeten wordt. Voor volledige kledingstukken bestaat daarbovenop een Europese norm die stof en naden samen in klassen indeelt en die voor de hogere klassen oplegt dat na schuren, plooien en wassen opnieuw getest wordt, dus na slijtage en niet enkel op nieuwe stof. Wat voor één welbepaald stuk geldt, staat bij dat stuk vermeld. De maten lopen hier in samengevoegde stappen van 42 tot 68, waarbij de hoogste stap, 66/68, op een deel van het aanbod voorkomt en niet op het geheel.